içimde yanlış kişiyi seçtiğime dair bir his var,her zamanki gibi.
beni aslında seven insanı değil de severmiş gibi yapan insanı seçtim. şimdi bırakıp giderse napıcam diye kara kara düşünmeye başladım. aynı hataları yapıp yapıp duruyorum ya. ne kadar zavallı acınası bir haldeyim. bazen keşke ölsem herşey bitse diyorum. işe gitmek yok traş olmak yok düşünmek yok üzülmek yok. sadece boşluk var. hatta o bile yok.
bir kalp kırdığında başkası senin kalbini 10 kat fazla kırıp eline veriyor. bunu kaç defa yaşadım ama halen akıllanmadım. birilerinin umrunda olmak için yırtınmak ne acınası ya.
öf allahım napıcam sen bana bi yol göster. nasıl davranmalıyım.hiçolmamış gibimi davranmalıyım. yoksa iyice kaptırmalımıyım? içimden nasıl söküp atmalıyım..
siktir olup gitsem kaybolsam aqyim ya..
