birşeyleri önceden hissedebildiğime artık kanaat getirdim. sanki birşeylerin olacağını gerçekten biliyorum. rüyamda onu gördüm. evinde beliriveriyormuşum birden. üstüm başım perişan halde. o dışardan bisikletle geliyor. içeri giriyor. ne işin var burda diyor. varlığımdan rahatsız. gözlüğüm yok, bana acıyıp bi gözlük veriyor. şimdi seni neden sevemediğimi daha iyi anlaıyorum diyor.bir şeyler geveliyorum ben. gitmemi istiyor gibi. sonra uyanıyorum. bisiklet kullanmayı bilmez ki o diyorum uyanınca ilk aklıma gelen bu. bir şeylerin olacağını gerçekten hissediyorum. ilk kim başka birini bulacak olayına gireceğini elbet biliyordum. ve o benden önce davrandı. bloğunda öpüştüğünü yazmış.sakallı birinden bahsetmiş. seviyormu, sevmiyormu bilmiyorum ama hep sevmediklerini daha sonra çok sever. hep olan budur. bi garip oldum ne yalan söyliyeyeim. üzüldüm. ama ağlamak gelmiyor içimden. burukluk sadece. hayat devam ediyor ve yalnızlık gerçekten kötü. ben tam işten çıktığım anda o bunları bloğuna yazıyormuş. geride kalma hissi ne kötü. belki sırf okumam için yazdı. yada rüyamdaki gibi umrunda bile değilim artık. neyse bu da geçer. öpüyorum domine...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder